روز گرامیداشت ایزد سروش (سرَئوشَه)، فرشتهٔ وجدان و پیامرسان اهورامزدا. سروش نگهبان روانها در شب و یکی از سه داور پل چینود است که روان مردگان را همراهی میکند.
ریشه و پیشینه
زرتشتی؛ روز هفدهم هر ماه به نام سروش است
زمینه تاریخی
سروش یکی از مهمترین ایزدان در آیین زرتشتی است. در اوستا دو یشت به او اختصاص دارد: یسنای ۵۶-۵۷ و یشت ۱۱. سروش در کنار میترا (پیمان) و رَشن (دادگری)، یکی از سه داور پل چینود است. اما تنها سروش است که روان را در گذر از پل همراهی میکند. هیچ آیین زرتشتی بدون حضور سروش کامل نیست.
آداب و رسوم
نیایش سروش: خواندن سروش یشت در آتشکده
بیداری در شب: گرامیداشت نقش سروش در پاسداری از شب
احترام به خروس: خروس نماد سروش و بیداری است
نکات جالب
سروش از اوستایی «سرَئوشَه» به معنای «شنیدن» و «فرمانبرداری» است. خروس سفید (پَرودَرش) جانور مقدس سروش است که با بانگ خود تاریکی را میشکند و دیوان شب را میراند. در هنر زرتشتی، سروش گاه با پیکری نیمهخروس و نیمهموبد نمایش داده میشود.
دانلود اپلیکیشن
برای دیدن همه رویدادها و دریافت یادآوری، اپلیکیشن گاهشمار را دانلود کنید.
باز کردن اپیا دانلود کنید:
رویدادهای مرتبط
نوروز
نوروز، کهنترین جشن جهان، آغاز سال نو خورشیدی و جشن اعتدال بهاری است. این جشن نماد پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما، و زندگی بر مرگ است. نوروز از دوران هخامنشیان تا امروز بیش از ۳۰۰۰ سال جشن گرفته شده و در بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آن را گرامی میدارند. آیینهای نوروزی چون هفتسین (و پیش از آن هفتشین)، چهارشنبهسوری، سیزدهبدر، خانهتکانی، و دید و بازدید همگی نمادهای نو شدن طبیعت و انساناند.
نوروز بزرگ (خرداد روز)
ششم فروردین، روز «خرداد» از ماه فروردین. در سنت زرتشتی، این روز زادروز زرتشت و اوج جشنهای نوروزی است. در دوران ساسانی، پادشاهان در این روز بار عام میدادند.
سیزدهبدر
روز طبیعت و پایان رسمی آیینهای نوروزی. ایرانیان به دامن طبیعت میروند، سبزه گره میزنند و بازیهای جمعی برگزار میکنند.
جشن رپیتون
جشن رپیتون (رپیثوین) در سوم فروردین، جشن بازگشت گرما و روشنایی پس از زمستان. رپیثوین ایزد نیمروز و گرمای تابستان است که در زمستان به زیر زمین میرود و با بهار باز میگردد.