جشن رپیتون (رپیثوین) در سوم فروردین، جشن بازگشت گرما و روشنایی پس از زمستان. رپیثوین ایزد نیمروز و گرمای تابستان است که در زمستان به زیر زمین میرود و با بهار باز میگردد.
ریشه و پیشینه
زرتشتی؛ جشن بازگشت گرما و نور
زمینه تاریخی
رپیثوین (به اوستایی رَپیثوینه) ایزد نیمروز و نگهبان گاه میانی روز است. در گاهشماری زرتشتی، شبانهروز به پنج گاه تقسیم میشود و رپیثوین نگهبان گاه دوم است. در ماههای سرد سال، نام رپیثوین از آیینها حذف میشود و به جای آن از نام گاه دوم «هاون» استفاده میشود.
آداب و رسوم
نیایش رپیثوین: خواندن دعاهای ویژه در نیمروز
جشن بازگشت گرما: شادی برای پایان زمستان
آتشافروزی: روشن کردن آتش به نشانهٔ بازگشت نور
نکات جالب
در آیین زرتشتی، رپیثوین نگهبان گاه نیمروز (از ظهر تا غروب) است. بنا بر باور کهن، در زمستان رپیثوین به زیر زمین میرود تا ریشهٔ گیاهان را گرم نگه دارد و با آغاز بهار به زمین بازمیگردد.
دانلود اپلیکیشن
برای دیدن همه رویدادها و دریافت یادآوری، اپلیکیشن گاهشمار را دانلود کنید.
باز کردن اپیا دانلود کنید:
رویدادهای مرتبط
نوروز
نوروز، کهنترین جشن جهان، آغاز سال نو خورشیدی و جشن اعتدال بهاری است. این جشن نماد پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما، و زندگی بر مرگ است. نوروز از دوران هخامنشیان تا امروز بیش از ۳۰۰۰ سال جشن گرفته شده و در بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آن را گرامی میدارند. آیینهای نوروزی چون هفتسین (و پیش از آن هفتشین)، چهارشنبهسوری، سیزدهبدر، خانهتکانی، و دید و بازدید همگی نمادهای نو شدن طبیعت و انساناند.
نوروز بزرگ (خرداد روز)
ششم فروردین، روز «خرداد» از ماه فروردین. در سنت زرتشتی، این روز زادروز زرتشت و اوج جشنهای نوروزی است. در دوران ساسانی، پادشاهان در این روز بار عام میدادند.
سیزدهبدر
روز طبیعت و پایان رسمی آیینهای نوروزی. ایرانیان به دامن طبیعت میروند، سبزه گره میزنند و بازیهای جمعی برگزار میکنند.
سروش روز
روز گرامیداشت ایزد سروش (سرَئوشَه)، فرشتهٔ وجدان و پیامرسان اهورامزدا. سروش نگهبان روانها در شب و یکی از سه داور پل چینود است که روان مردگان را همراهی میکند.