جشن نوسره یا نوسرده، جشن میان زمستان و آغاز امید به پایان سرما و نزدیک شدن بهار. این جشن در ماه بهمن (وهومنه = اندیشهٔ نیک) برگزار میشود که نماد خردمندی و امید است.
ریشه و پیشینه
جشن میان زمستان ایران باستان
زمینه تاریخی
این جشن در ماه بهمن که به امشاسپند وهومنه (اندیشهٔ نیک) اختصاص دارد، برگزار میشود. اندیشهٔ نیک به مردم کمک میکرد تا با امید و خوشبینی از زمستان سرد بگذرند.
نکات جالب
نام نوسره احتمالاً به معنای «نوبهار» یا «امید تازه» است. در سردترین زمان سال، این جشن یادآور میشد که بهار نزدیک است و سختیها گذراست.
دانلود اپلیکیشن
برای دیدن همه رویدادها و دریافت یادآوری، اپلیکیشن گاهشمار را دانلود کنید.
باز کردن اپیا دانلود کنید:
رویدادهای مرتبط
نوروز
نوروز، کهنترین جشن جهان، آغاز سال نو خورشیدی و جشن اعتدال بهاری است. این جشن نماد پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما، و زندگی بر مرگ است. نوروز از دوران هخامنشیان تا امروز بیش از ۳۰۰۰ سال جشن گرفته شده و در بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آن را گرامی میدارند. آیینهای نوروزی چون هفتسین (و پیش از آن هفتشین)، چهارشنبهسوری، سیزدهبدر، خانهتکانی، و دید و بازدید همگی نمادهای نو شدن طبیعت و انساناند.
نوروز بزرگ (خرداد روز)
ششم فروردین، روز «خرداد» از ماه فروردین. در سنت زرتشتی، این روز زادروز زرتشت و اوج جشنهای نوروزی است. در دوران ساسانی، پادشاهان در این روز بار عام میدادند.
سیزدهبدر
روز طبیعت و پایان رسمی آیینهای نوروزی. ایرانیان به دامن طبیعت میروند، سبزه گره میزنند و بازیهای جمعی برگزار میکنند.
جشن رپیتون
جشن رپیتون (رپیثوین) در سوم فروردین، جشن بازگشت گرما و روشنایی پس از زمستان. رپیثوین ایزد نیمروز و گرمای تابستان است که در زمستان به زیر زمین میرود و با بهار باز میگردد.