جشن میانهٔ زمستان در پانزدهم بهمن، هنگامی که چهلوپنج روز از آغاز زمستان گذشته است. بنا بر باور ایرانیان باستان، در این روز دیو زمستان ناپدید میشود و زمین دوباره نفس میکشد.
ریشه و پیشینه
جشن زمستانی ایران باستان
زمینه تاریخی
پس از این جشن، مردم ابزارهای کشاورزی را از انبار بیرون میآوردند، آنها را تمیز و آماده میکردند و به فکر کشت سال نو میافتادند. این روز نقطهٔ عطف روانی و عملی بود: بدترین زمستان گذشته و اندیشهها به سوی بهار است.
آداب و رسوم
جشن و شادمانی خانوادگی
آمادهسازی ابزار کشاورزی
امید به پایان سرما
گرامیداشت زمین و طبیعت
نکات جالب
ایرانیان باستان سرشار از شور زندگی بودند و جشنهای فراوانی برپا میکردند تا مردم شاد باشند. شادی در فرهنگ زرتشتی سلاحی نیک برای غلبه بر غم و اندوه است.
دانلود اپلیکیشن
برای دیدن همه رویدادها و دریافت یادآوری، اپلیکیشن گاهشمار را دانلود کنید.
باز کردن اپیا دانلود کنید:
رویدادهای مرتبط
نوروز
نوروز، کهنترین جشن جهان، آغاز سال نو خورشیدی و جشن اعتدال بهاری است. این جشن نماد پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما، و زندگی بر مرگ است. نوروز از دوران هخامنشیان تا امروز بیش از ۳۰۰۰ سال جشن گرفته شده و در بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آن را گرامی میدارند. آیینهای نوروزی چون هفتسین (و پیش از آن هفتشین)، چهارشنبهسوری، سیزدهبدر، خانهتکانی، و دید و بازدید همگی نمادهای نو شدن طبیعت و انساناند.
نوروز بزرگ (خرداد روز)
ششم فروردین، روز «خرداد» از ماه فروردین. در سنت زرتشتی، این روز زادروز زرتشت و اوج جشنهای نوروزی است. در دوران ساسانی، پادشاهان در این روز بار عام میدادند.
سیزدهبدر
روز طبیعت و پایان رسمی آیینهای نوروزی. ایرانیان به دامن طبیعت میروند، سبزه گره میزنند و بازیهای جمعی برگزار میکنند.
جشن رپیتون
جشن رپیتون (رپیثوین) در سوم فروردین، جشن بازگشت گرما و روشنایی پس از زمستان. رپیثوین ایزد نیمروز و گرمای تابستان است که در زمستان به زیر زمین میرود و با بهار باز میگردد.