جشن همنامی روز و ماه فروردین، بزرگداشت فروهرها (روانهای پاک درگذشتگان). زرتشتیان به آرامگاهها میروند و اوستا میخوانند.
ریشه و پیشینه
زرتشتی؛ جشن همنامی روز و ماه فروردین
زمینه تاریخی
فروردینگان در روز نوزدهم فروردینماه برگزار میشود، زمانی که روز فروردین با ماه فروردین همنام میشود. فروردین یشت (یشت ۱۳) با ۱۵۸ بند، بلندترین یشت اوستاست. این جشن با فَرَوَردیگان (مُکتاد) که ده روز پایانی سال زرتشتی است متفاوت است؛ در آن ده روز، روانهای درگذشتگان به زمین بازمیگردند و خانوادهها با روشن کردن چراغ و آماده کردن خوراک از آنها پذیرایی میکنند.
آداب و رسوم
دیدار آرامگاه: خانوادهها به گورستانها میروند
سوزاندن عود و کُندر: برای آرامش روان درگذشتگان
گذاشتن گل و میوه و شمع: بر سر مزار عزیزان
خواندن فروردین یشت: موبدان اوستا میخوانند
پوشیدن لباس سفید: نشان پاکی و احترام
نکات جالب
فروهر یا فروشی به معنای «نگهبان» یا «پیشبرنده» است. در باور زرتشتی، هر انسان پیش از تولد یک فروهر دارد که پس از مرگ نیز باقی میماند. در این روز، فروهرهای درگذشتگان به زمین بازمیگردند و خانوادهها با نیایش و نثار گل از آنها پذیرایی میکنند.
دانلود اپلیکیشن
برای دیدن همه رویدادها و دریافت یادآوری، اپلیکیشن گاهشمار را دانلود کنید.
باز کردن اپیا دانلود کنید:
رویدادهای مرتبط
نوروز
نوروز، کهنترین جشن جهان، آغاز سال نو خورشیدی و جشن اعتدال بهاری است. این جشن نماد پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما، و زندگی بر مرگ است. نوروز از دوران هخامنشیان تا امروز بیش از ۳۰۰۰ سال جشن گرفته شده و در بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آن را گرامی میدارند. آیینهای نوروزی چون هفتسین (و پیش از آن هفتشین)، چهارشنبهسوری، سیزدهبدر، خانهتکانی، و دید و بازدید همگی نمادهای نو شدن طبیعت و انساناند.
نوروز بزرگ (خرداد روز)
ششم فروردین، روز «خرداد» از ماه فروردین. در سنت زرتشتی، این روز زادروز زرتشت و اوج جشنهای نوروزی است. در دوران ساسانی، پادشاهان در این روز بار عام میدادند.
سیزدهبدر
روز طبیعت و پایان رسمی آیینهای نوروزی. ایرانیان به دامن طبیعت میروند، سبزه گره میزنند و بازیهای جمعی برگزار میکنند.
جشن رپیتون
جشن رپیتون (رپیثوین) در سوم فروردین، جشن بازگشت گرما و روشنایی پس از زمستان. رپیثوین ایزد نیمروز و گرمای تابستان است که در زمستان به زیر زمین میرود و با بهار باز میگردد.