چهلمین روز پس از نوروز که در برخی سنتها پایان کامل دورهٔ نوروزی شمرده میشود. عدد چهل در فرهنگ ایرانی نمادی از تکمیل و کمال است.
ریشه و پیشینه
سنت ایرانی؛ نماد تکمیل دورهٔ نوروزی
زمینه تاریخی
در حالی که پایان رسمی جشنهای نوروزی در سنت کهن سیزدهبدر است، برخی باور دارند که دورهٔ نوروزی تا چهل روز ادامه دارد. عدد چهل در فرهنگهای خاور نزدیک باستان نمادی از تکمیل بود و در آیینهای ایرانی نیز جایگاه ویژهای داشت.
نکات جالب
عدد چهل (چهل) در فرهنگ ایرانی اهمیت ویژهای دارد: «چلهٔ زمستان» چهل روز سرد، شب یلدا «شب چله» نامیده میشود، و در آیینهای سوگواری، چهلم روز مهمی است. پایان رسمی جشنهای نوروزی در سنت کهن سیزدهبدر (روز سیزدهم) است.
دانلود اپلیکیشن
برای دیدن همه رویدادها و دریافت یادآوری، اپلیکیشن گاهشمار را دانلود کنید.
باز کردن اپیا دانلود کنید:
رویدادهای مرتبط
نوروز
نوروز، کهنترین جشن جهان، آغاز سال نو خورشیدی و جشن اعتدال بهاری است. این جشن نماد پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما، و زندگی بر مرگ است. نوروز از دوران هخامنشیان تا امروز بیش از ۳۰۰۰ سال جشن گرفته شده و در بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آن را گرامی میدارند. آیینهای نوروزی چون هفتسین (و پیش از آن هفتشین)، چهارشنبهسوری، سیزدهبدر، خانهتکانی، و دید و بازدید همگی نمادهای نو شدن طبیعت و انساناند.
نوروز بزرگ (خرداد روز)
ششم فروردین، روز «خرداد» از ماه فروردین. در سنت زرتشتی، این روز زادروز زرتشت و اوج جشنهای نوروزی است. در دوران ساسانی، پادشاهان در این روز بار عام میدادند.
سیزدهبدر
روز طبیعت و پایان رسمی آیینهای نوروزی. ایرانیان به دامن طبیعت میروند، سبزه گره میزنند و بازیهای جمعی برگزار میکنند.
جشن رپیتون
جشن رپیتون (رپیثوین) در سوم فروردین، جشن بازگشت گرما و روشنایی پس از زمستان. رپیثوین ایزد نیمروز و گرمای تابستان است که در زمستان به زیر زمین میرود و با بهار باز میگردد.