جشن آبسالان یا «بهارجشن» در هفتم اسفند، جشن بارانخواهی و جاری شدن آبها پیش از نوروز. این جشن در مناطق خشک ایران اهمیت ویژهای داشت.
ریشه و پیشینه
جشن بارانخواهی پیش از نوروز
زمینه تاریخی
آبسالان جشنی کهن برای بارانخواهی و آرزوی فراوانی آب در سال جدید است. این جشن در اسفندماه، درست پیش از نوروز برگزار میشد. در مناطق خشک و کویری ایران، این جشن با آیینهای آبپاشی و دعا برای باران همراه بود.
آداب و رسوم
آبپاشی: پاشیدن آب به نشانهٔ بارانخواهی
دعا برای باران: آرزوی سالی پربار
آمادگی برای نوروز: پیشدرآمد جشنهای بهاری
نکات جالب
«آبسالان» ترکیبی از «آب» و «سالان» (مربوط به سال/فصل) است و به معنای «سالی پر از آب و باران» نیز آمده است. این جشن نامهای دیگری هم دارد: «بهارجشن»، «جشن آبپاشان» و «جشن روباه». بیرونی نوشته که شاهان کیانی آن را «بهارجشن» مینامیدند.
دانلود اپلیکیشن
برای دیدن همه رویدادها و دریافت یادآوری، اپلیکیشن گاهشمار را دانلود کنید.
باز کردن اپیا دانلود کنید:
رویدادهای مرتبط
نوروز
نوروز، کهنترین جشن جهان، آغاز سال نو خورشیدی و جشن اعتدال بهاری است. این جشن نماد پیروزی نور بر تاریکی، گرما بر سرما، و زندگی بر مرگ است. نوروز از دوران هخامنشیان تا امروز بیش از ۳۰۰۰ سال جشن گرفته شده و در بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آن را گرامی میدارند. آیینهای نوروزی چون هفتسین (و پیش از آن هفتشین)، چهارشنبهسوری، سیزدهبدر، خانهتکانی، و دید و بازدید همگی نمادهای نو شدن طبیعت و انساناند.
نوروز بزرگ (خرداد روز)
ششم فروردین، روز «خرداد» از ماه فروردین. در سنت زرتشتی، این روز زادروز زرتشت و اوج جشنهای نوروزی است. در دوران ساسانی، پادشاهان در این روز بار عام میدادند.
سیزدهبدر
روز طبیعت و پایان رسمی آیینهای نوروزی. ایرانیان به دامن طبیعت میروند، سبزه گره میزنند و بازیهای جمعی برگزار میکنند.
جشن رپیتون
جشن رپیتون (رپیثوین) در سوم فروردین، جشن بازگشت گرما و روشنایی پس از زمستان. رپیثوین ایزد نیمروز و گرمای تابستان است که در زمستان به زیر زمین میرود و با بهار باز میگردد.